Kara Kutu Testi

Test eden kişi sistemi kapalı bir kutu gibi ele alır: ona girdi verir, çıktıyı gözlemler ve onu şartnameyle ya da gereksinimlerle karşılaştırır. Bir test uzmanı, kodun nasıl yazıldığını hiç bilmeden bir ödeme adımının süresi dolmuş bir kartı reddettiğini, olmayan bir ürün arandığında yardımcı bir mesaj gösterildiğini ya da bir API'nin bilinmeyen bir kimlik için 404 durum kodu döndürdüğünü kontrol edebilir.

Birkaç teknik kara kutu testini sistemli hâle getirir. Denklik bölümleme (equivalence partitioning) aynı davranması gereken girdileri gruplar; böylece tek bir değer bütün grubu temsil edebilir. Sınır değer analizi (boundary value analysis) uçları test eder; 0, 1, en yüksek değer ve en yüksek değerin bir fazlası gibi. Karar tabloları koşul kombinasyonlarını kapsar; durum geçiş testi de bir sistemin taslak, yayımlandı ve arşivlendi gibi durumlar arasında nasıl geçtiğini kontrol eder.

Gerçekleştirime bağlı olmadığı için kara kutu testi her düzeyde çalışır: bir fonksiyonun sözleşmesini sınayan birim testleri, API testleri, uçtan uca testler ve kullanıcı hikâyelerinden yazılan kabul testleri. Test uzmanlarının kodu okuması gerekmez; testler de iç yapı yeniden düzenlendiğinde geçerli kalır.

Sık yapılan bir yanlış, kara kutu testinin tek başına yeterli olduğunu düşünmektir. Kodu görmeden, gereksinimlerin hiç bahsetmediği yolları, örneğin bir hata yönetimi dalını ya da mantığın içinde gizli özel bir durumu kaçırabilir. Onu beyaz kutu teknikleri ve kapsama ölçümleriyle birleştirmek daha eksiksiz bir tablo verir.