MVCvsMVVM

İki kalıp da veriyi ve iş mantığını, yani modeli, kullanıcının gördüğü şeyden, yani view'den ayırır. 1979'da Smalltalk'a dayanan MVC'de bir controller kullanıcı girdisini alır, modeli günceller ve render edilecek bir view seçer. Web'de Rails, Django, Laravel ve Spring MVC gibi framework'ler bunu izler: bir istek bir controller eylemine gider, o da veriyi yükler ve bir şablonu render eder.

Microsoft'ta 2005'te WPF için tanıtılan MVVM, controller'ın yerine bir ViewModel koyar: tek bir ekranın ihtiyaç duyduğu durumu ve komutları, örneğin isLoading, items ve refresh'i sunan bir nesne. View ona bildirime dayalı olarak bağlanır; böylece ViewModel değiştiğinde view kendiliğinden güncellenir, kullanıcı girdisi de bağlamalar üzerinden geri akar.

Bu, MVVM'i uzun ömürlü ekranları olan zengin istemci uygulamalarına doğal olarak uydurur: WPF'deki masaüstü uygulamaları, Android'in Jetpack ViewModel'i ya da SwiftUI ile mobil uygulamalar ve reaktif ön yüz framework'leri. ViewModel hiçbir arayüz olmadan birim testinden geçirilebilir. MVC ise her isteğin ele alınıp unutulduğu istek-yanıt temelli sunucu uygulamalarına uyar.

Sık yapılan bir yanlış, kalıplardan birinin diğerinin yerini aldığını düşünmektir. Farklı ortamlarda benzer ayrım sorunlarını çözerler; birçok modern yığın da fikirleri karıştırır: bir sunucu MVC kullanırken etkileşimli ön yüzü bileşenler ya da veri bağlamalı ViewModel'ler kullanabilir.