Service Discovery

Container'larda ya da otomatik ölçeklenen gruplarda çalışan bir mikroservis sisteminde örnekler sürekli gelip gider ve yeni IP adresleri alır. 10.0.3.17:8080 gibi bir adresi koda gömmek, o örnek değiştirildiği anda bozulur. Service discovery, payments gibi her servis adı için sağlıklı örneklerin güncel bir listesini tutar ve çağıranların onlara bakmasını sağlar.

Merkezinde Consul, etcd, ZooKeeper ya da Netflix'in Eureka'sı gibi bir servis kayıt defteri (service registry) vardır. Örnekler başladıklarında kendilerini kaydeder ya da bir platform onları kaydeder; sağlık kontrolleri de yanıt vermeyi bırakan örnekleri çıkarır. İstemci tarafı keşifte çağıran kayıt defterine sorar ve örneği kendisi seçer; sunucu tarafı keşifte ise çağıran isteği aramayı yapan bir yük dengeleyiciye ya da yönlendiriciye gönderir.

Kubernetes bunu yerleşik olarak sunar. Bir Service, değişen bir pod kümesine sabit bir ad ve sanal bir IP verir; kümenin DNS'i de payments.default.svc.cluster.local gibi adları çözümler; böylece uygulamalar yalnızca bir adı çağırır. Service mesh'ler daha da ileri gider ve keşfi, yük dengelemeyi, yeniden denemeleri ve şifrelemeyi her servisin yanındaki sidecar proxy'lerde üstlenir.

Sık yapılan bir yanlış, keşfi tek başına DNS'in çözdüğünü düşünmektir. DNS nadiren değişen adlar için işe yarar, ama önbellekleme dakikalarca ölü örnekleri döndürmeye devam edebilir ve sağlık bilgisi taşımaz. Keşif sistemleri saniyeler içinde güncellenir ve yalnızca sağlık kontrollerinden geçen örnekleri döndürür.