Core Web Vitals

Core Web Vitals, Google'ın Web Vitals girişiminin bir parçası olarak tanımladığı ve bir sayfanın gerçek kullanıcılara nasıl hissettirdiğini ölçen üç metrikten oluşur. Largest Contentful Paint (LCP) yüklemeyi, yani görünür alandaki en büyük görselin ya da metin bloğunun ne kadar sürede göründüğünü ölçer. Interaction to Next Paint (INP) yanıt vermeyi, yani bir tıklama, dokunma ya da tuş basışından sonra sayfanın ne kadar hızlı görünür şekilde tepki verdiğini; Cumulative Layout Shift (CLS) ise görsel kararlılığı, yani içeriğin beklenmedik biçimde ne kadar zıpladığını ölçer.

Bir sayfa, ziyaretlerin en az yüzde 75'i iyi eşiklere ulaştığında geçer: 2,5 saniye veya altında bir LCP, 200 milisaniye veya altında bir INP ve 0,1 veya altında bir CLS. Puanlar saha verisinden, yani gerçek ziyaretçilerin tarayıcılarından toplanan ölçümlerden gelir ve Google Arama bunları sayfa deneyimi sıralama sinyallerinden biri olarak kullanır. INP, Mart 2024'te eski First Input Delay (FID) metriğinin yerini aldı.

Bir restoran ziyaretini düşünün: LCP yemeğinizin ne kadar çabuk geldiği, INP el salladığınızda garsonun ne kadar hızlı ilgilendiği, CLS ise siz yemek yerken birinin tabağınızı kaydırıp kaydırmadığıdır. Ekipler LCP'yi görselleri ve sunucu yanıt sürelerini optimize ederek, INP'yi ana iş parçacığını bloke eden uzun JavaScript görevlerini bölerek, CLS'i ise görseller, reklamlar ve gömülü içerikler için açık boyutlarla yer ayırarak iyileştirir.

Core Web Vitals çoğunlukla Lighthouse gibi araçlardan gelen laboratuvar puanlarıyla karıştırılır. Laboratuvar testleri bir sayfayı simüle edilmiş bir cihazda yalnızca bir kez yükler ve hata ayıklama için harikadır; Core Web Vitals ise önceki 28 günde gerçek ziyaretçilerden alınan saha verisine dayanır, bu yüzden ikisi çelişebilir. Laboratuvar araçları INP'yi doğrudan ölçemez de; çünkü gerçek kullanıcı etkileşimleri gerektirir, bunun yerine Total Blocking Time gibi ilgili metrikleri raporlarlar.