Blue-Green DeploymentvsCanary Deployment

Blue-green dağıtımda iki özdeş canlı ortam tutarsınız. Blue kullanıcılara hizmet verirken green yeni sürümü alır ve test edilir; sonra bir yönlendirici ya da yük dengeleyici tüm trafiği green'e geçirir ve blue beklemede kalır. Canary dağıtımda ise yeni sürüm eskisiyle yan yana çalışır ve gerçek trafiğin %1 ya da %5 gibi küçük bir dilimini alır; metrikleri izlerken bu dilim adım adım büyür.

Fark, riskin nasıl yönetildiğidir. Blue-green riski hızlı, ya hep ya hiç bir geçişle ve aynı hızda bir geri almayla sınırlar; ama tüm kullanıcılar yeni sürüme aynı anda ulaşır. Canary riski maruziyeti sınırlayarak azaltır: hata oranları ya da gecikme yükselirse yalnızca küçük bir grup etkilenir ve dağıtım herkese ulaşmadan durur.

Birleştirilebilirler; örneğin bir green ortama dağıtım yapıp trafiği ona bir canary gibi kademeli kaydırarak. İkisi de aynı temellere dayanır: otomatik dağıtımlar, sağlık denetimleri, iyi izleme ve trafiği hassas biçimde yönlendirebilen bir yük dengeleyici ya da servis ağı (service mesh). İkisi de eski ve yeni sürümle aynı anda çalışan veritabanı değişiklikleri gerektirir.

Sık yapılan bir yanlış, blue-green'in maliyetinizi her zaman ikiye katladığı düşüncesidir. Boştaki ortam küçültülebilir ya da özellikle konteynerler ve bulut altyapısıyla yalnızca bir sürüm sırasında oluşturulabilir. Bir diğeri, canary sürümlerin A/B testleriyle aynı şey olduğu düşüncesidir: canary bir sürümün güvenli olup olmadığını denetler, A/B testi ise kullanıcıların hangi varyantı tercih ettiğini ölçer.