Yazılım Lisansı

Kod otomatik olarak telif hakkıyla korunur; bu yüzden lisans olmadan, GitHub'da herkese açık olsa bile, başka kimse onu yasal olarak yeniden kullanamaz. Lisans izinler verir ve koşullar koyar. Ticari yazılımlar için tipik olan kapalı (proprietary) lisanslar genellikle kullanıma izin verir, ama kopyalamayı, değiştirmeyi ya da yeniden dağıtmayı yasaklar. Açık kaynak lisansları ise farklı koşullar ekleyerek bu özgürlükleri tanır.

MIT, BSD ve Apache 2.0 gibi izin verici (permissive) lisanslar, telif hakkı ve lisans bildirimlerini koruduğunuz sürece kodu kapalı kaynaklı ürünlerde kullanmak dahil neredeyse her şeyi yapmanıza izin verir; Apache 2.0 ayrıca açık bir patent izni de içerir. GPL gibi copyleft lisanslar ise koddan üretilmiş bir yazılımı dağıtırsanız onun kaynağını aynı lisansla paylaşmanızı gerektirir. AGPL bunu ağ üzerinden sunulan yazılımlara genişletir; LGPL ve MPL ise dosya ya da kütüphane düzeyinde daha zayıf bir copyleft uygular.

Ekipler lisansları izler, çünkü bağımlılıkları kendi yükümlülüklerini beraberinde getirir. Araçlar bağımlılıkları tarar ve uyumsuz lisansları işaretler; paket meta verisindeki MIT ya da Apache-2.0 gibi SPDX tanımlayıcıları da bunu otomatik hâle getirir. Bazı şirketler AGPL kodundan tamamen kaçınır; Business Source License gibi kaynağı görülebilir (source-available) lisanslar da kod herkese açık olsa bile ticari kullanımı kısıtlar.

Sık yapılan bir yanlış, lisanssız kodun serbestçe kullanılabileceğini düşünmektir. Tam tersi doğrudur: lisans yoksa bütün haklar saklıdır. Bir başka yanlış da izin verici lisansların hiç koşulu olmadığıdır; gerekli bildirimleri çıkarmak bir lisans ihlalidir. Yükümlülükler konusunda, özellikle ürünler için, şüphe varsa hukuki görüş almaya değer.